Η τελευταία χριστουγεννιάτικη ιστορία πριν τις διακοπές!

«Τα Χριστούγεννα του Θοδωρή»

«Καλημέρα! Για ξυπνήστε!

Τις αυλές σας καθαρίστε!

Ο Χειμώνας πλησιάζει

και όλο δύσκολα μας βάζει.

Κικιρίκου! Μην κοιμάστε

τις φωλιές σας ετοιμάστε.

Άντε έχουμε δουλειά

τέρμα η ανεμελιά.»

Φωνάζει ο κόκορας ο Πέτρος,

«να προλάβουμε και φέτος.

Κικιρίκου! Μαζευτείτε!

Άντε μη χρονοτριβείτε!»

Πρώτος βγαίνει ο Θοδωρής

λες και το’ξερε θαρρείς.

Πρώτος τη δουλειά να πιάσει

τον Χειμώνα να προφτάσει.

Το παχνί του καθαρίζει

την αυλή του συγυρίζει.

Τα δεμάτια ξεφορτώνει

και το άχυρο απλώνει.

Κι αφού όλα τα τελειώνει

το σαμάρι του ισιώνει.

Κι έξω βγαίνει στην αυλή

έπεσε δουλειά πολλή!

Ο Θοδωρής το γαϊδουράκι,

έχει όρεξη, μεράκι.

Αγαπάει τις δουλειές

και τις πιο κουραστικές.

Σ’όλους βοήθεια προσφέρει.

Όλες τις δουλειές τις ξέρει.

Τρέχει όπου τον φωνάζουν,

οι δουλειές δεν τον τρομάζουν.

«Χωρίς τρύπα το ταβάνι σου, Κοτούλα!»

«Έτοιμο το κρεβάτι σου, Γατούλα!»

«Καθάρισα τις λάσπες σου, κυρία Γουρουνίτσα!»

«Έλα Παπάκι, μη φοβάσαι τη νυφίτσα!

Πια δεν έχει πρόβλημα η φωλιά σου.

Έλα εντάξει, φτάνουν τα φιλιά σου!»

«Καλή μου Πάπια εγώ δε θέλω δώρα…

Το γέλιο σου αρκεί, και φεύγω τώρα!»

Η Πόπη η πάπια όμως τον κοιτάζει

και γνώμη όχι δεν αλλάζει.

Ο Θοδωρής αξίζει ένα δωράκι,

τόσο καλοσυνάτο γαϊδουράκι!

Αξίζει δώρο πολύ ξεχωριστό,

κι όχι ένα απλό «ευχαριστώ».

«Ξέρω ποιος θα βοηθήσει,

Αυτός το δώρο θα χαρίσει…»

…Έφτασε ο Χειμώνας κι ήρθε ο χιονιάς,

όλοι μαζευτήκαν στη ζέστη της φωλιάς.

Έφτασαν Χριστούγεννα, ήρθε η Παραμονή,

δώρα όλοι σκέφτονται, μεγάλη η προσμονή.

Ο Θοδωρής στον στάβλο του, κοιμάται στα ζεστά.

Ξάφνου ακούει μια φωνή, να λέει ψιθυριστά:

«Ξύπνα καλέ μου Θοδωρή, και άλλο μην κοιμάσαι,

την αποψινή βραδιά για πάντα θα θυμάσαι!

Ο Μπλινγκ είμαι το μικρό ξωτικό.

Τον Αη Βασίλη έχω αφεντικό.

Με έστειλε να σου δώσω ένα δωράκι.

Άντε φόρα λοιπόν το σαμαράκι!

Έξω σε περιμένει κάτι θαυμαστό,

απ’όλα τα δώρα το πιο ξεχωριστό.

Η Πόπη η πάπια το είχε ζητήσει,

με όλη της την αγάπη θέλει να στο χαρίσει»

Μα μόλις βγουν ο Θοδωρής σαστίζει

αυτό είναι πιο πολύ απ’όλα όσα ελπίζει.

Έξω… ο Αη Βασίλης περιμένει,

κι οι τάρανδοι στην άμαξα δεμένοι!

«Έλα Θοδωρή μου, πλάι στον τάρανδό μου.

Απόψε σε θέλω συνοδό μου,

Έλα! Την άμαξα μου να τραβήξεις!

Έλα! Εσύ τον δρόμο να μου δείξεις!

Απόψε μαζί θα μοιράσουμε τα δώρα.

Έλα κοντά μου, το κουδουνάκι φόρα!»

Ο Θοδωρής πολύ συγκινημένος

νιώθει τόσο ευτυχισμένος!

Μεγάλη τιμή για ένα γαϊδουράκι,

με το ταπεινό του σαμαράκι.

Του αξίζει όμως όλη η χάρη

και όλη η ευτυχία που μπορεί να πάρει.

Απόλαυσε το δώρο σου καλέ μας Θοδωρή!

Η καλοσύνη στην καρδιά σου, όλα τα μπορεί.

Μας δίδαξες να κάνουμε σε όλους το καλό,

αυτό είναι για τη Γη μας το πιο σημαντικό!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!

ΥΓ. Αν διαβάσετε «Τα Χριστούγεννα του Θοδωρή» στην τάξη του νηπιαγωγείου, συνοδέψτε  μουσικά και με αυτό το χαρούμενο χριστουγεννιάτικο τραγούδι! Έχει πλάκα!!

About Ηρώ Παπαδοπούλου

Αποφοίτησα από την Παιδαγωγική Σχολή (Τμήμα Νηπιαγωγών) του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1996. Κατάγομαι από τα Ιωάννινα, όπου και εργάστηκα στην ιδιωτική εκπαίδευση από το 1996 έως το 2000. Έκτοτε ζω με την οικογένειά μου στην Κέρκυρα και εργάζομαι σε δημόσιο Νηπιαγωγείο. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στο: info@meleniro.gr
Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *